ifa
 

خانه ارسال نظرات تعرفه تبلیغات درباره ما عضویت تالار گفتگو نقشه سایت e خدمات الکترونیک

اورژانسهای ورزشی

آسیب ورزشی

توانبخشی ورزشی

رشته های ورزشی

روانشناسی ورزشی

پزشکی و ورزش

تغذیه ورزشی

ورزش بانوان

تناسب و سلامت

 خانه > مقالات پزشکي و ورزشي > مقالات داخلي
عنوان مقاله:بررسي نتايج راديولوژيکي عمل جراحي شکستگي هاي انفجاري ناپايدار ستون فقرات کمري با سيستم C.D
نويسنده:قيم حسن خاني ابراهيم , فرجي محمد , جمشيدي محمد , شهرياري آريامنش امير
متن خلاصه مقاله:

افق دانش پاييز 1384; 11(3):32-37


 
زمينه و هدف: شکستگي هاي انفجاري (Burst fractures) مهره حدود 15% آسيب ستون فقرات را تشکيل مي دهند که شايعترين محل آن در ناحيه پشتي کمري مي باشد. وجود ناپايداري يکي از عوامل مهم در اين آسيب ها هستند که ممکن است باعث عوارض و خيم مثل آسيب طناب نخاعي و يا تغيير شکل در ستون فقرات شده پيش آگهي را بدتر کند، لذا تعيين نوع شکستگي انفجاري از نظر پايداري، اهميت به سزايي هم در انتخاب روش درماني و هم در پيش بيني پيش آگهي آن دارد. درمان مناسب در موارد شکستگي هاي انفجاري ناپايدار، بدست آوردن پايداري ستون فقرات است که با روش جراحي (جا اندازي و اصلاح باز + ثابت کردن مهره ها با وسيله) بدست مي آيد. هدف از اين مطالعه بررسي نتايج راديولوژيکي در جراحي شکستگيهاي ناپايدار انفجاري پشتي کمري (unstable burst fractures) بود.
روش بررسي: پنجاه بيمار با شکستگي ناپايدار انفجاري مهره هاي پشتي کمري که بين سالهاي 1380 تا 1383 در بخش ستون فقرات بيمارستان شهيد کامياب بستري بودند، تحت مطالعه قرار گرفتند. 14 نفر (28%) از بيماران مونث و 36 نفر (72%) مذکر بودند. ميانگين سني بيماران 34.76 سال (14 سال تا 63 سال) بود. ميانگين زمان پيگيري 2.56 سال (1.2 تا 4 سال) بود.
يافته ها: شايعترين محل شکستگي مهره L1 (25 مورد، 50%) بود. ميانگين فاصله زماني بين بستري و عمل جراحي 12.31 روز (از 2 روز تا 33 روز) بود. ميانگين ارتفاع قدامي مهره قبل از عمل 4.5 ±20.52 ميلي متر و بعد از عمل 4.3 ± 32.65 ميلي متر بود ( ميانگين اصلاح 39% ).
ميانگين ارتفاع خلفي مهره قبل از عمل 3.75 ± 31.5 ميلي متر و بعد از عمل 4.6 ± 33.26 ميلي متر بود (ميانگين اصلاح 15%). ميانگين زاويه دار شدن مهره قبل از عمل 4.5 ± 20.52 درجه و بعد از عمل 4.3 ± 32.65  درجه بود (ميانگين اصلاح 48%) D.V.T. در 5 مورد (10%)، شکستن رادو پيچ در 2 مورد (4%)، عفونت محل عمل در 1 مورد (2%) موجود بود. در 48 مورد جهت ثابت کردن مهره ها از سيستم C.D (96%) و در 2 مورد از سيستم هارينگتون ديسترکشن (4%) استفاده شد. تمام موارد داراي فيوژن بعد از 1 سال بودند.
نتيجه گيري: در شکستگي هاي ناپايدار انفجاري مهره در ناحيه پشتي کمري، درمان جراحي به روش جا اندازي غير مستقيم و ثابت کردن مهره ها همراه با گرفت سبب پايدار شدن شکستگي و ايجاد فيوژن مي شود.
 
 


چاپ مطلب ارسال برای دوستان

 

 

 

 

توانبخشی ورزشی

پزشکی و ورزش

ورزش بانوان

تناسب و سلامت

تغذیه ورزشی

روانشناسی ورزشی

رشته های ورزشی

اورژانس های ورزشی

ورزش معلولین

طب مکمل

ورزش و گروههای سنی

تشخیص و درمان

ماساژ درمانی

حرکات اصلاحی

اخبار

کلینیک درد

آسیب های ورزشی

  نقشه سایت | عضویت | درباره ما | تعرفه تبلیغات | ارسال نظرات | خانه  

حقوق این سایت متعلق به موسسه طب ورزش پارس می باشد.

هرگونه برداشتی از مطالب با ذکر منبع (www.sportmedicine.ir) بلامانع است.  

طراحی شده توسط شرکت سامانه های هوشمند مصباح شارژ